Πόσο σημαντική είναι η ενίσχυση και η ανταμοιβή....στο σχολείο;

"Τα παιδιά είναι σαν τα δέντρα,όσο περισσότερο τα ποτίζεις τόσα περισσότερα θα σου δώσουν"

Η ενίσχυση είναι μια έννοια η οποία έχει αναπτυχθεί από το διάσημο συμπεριφοριστή Μπάροουζ Φρέντερικ Σκίνερ. Πρόκειται για μια από τις θεμελιώδεις αρχές των θεωριών του για την ανθρώπινη συμπεριφορά.Η ενίσχυση είναι πολύ σημαντική και παίζει σπουδαίο ρόλο στην ενθάρρυνση ενός παιδιού με στόχο την αλλαγή της συμπεριφοράς του.Μία κακή και δύσκολη συμπεριφορά δεν μπορεί να αλλάξει αν ταυτόχρονα δεν αναγνωρίσουμε και δεν ενισχύσουμε μία καλή συμπεριφορά.
Επαινείτε μια καλή συμπεριφορά που δείχνει ένα παιδί ακόμη και αν πρόκειται για τυχαίο γεγονός.
Ακόμα πιο σημαντικό είναι να ενισχύουμε τη σωστή συμπεριφορά μπροστά στα άλλα παιδιά και στην οικογένεια.Τα παιδιά νιώθουν καλά με τον εαυτό τους όταν αισθάνονται ότι οι άλλοι τους δίνουν την προσοχή τους,τους επιβραβεύουν και τους ενθαρρύνουν με τον δικό τους τρόπο.
Η αυτοεκτίμηση είναι το πιο σημαντικό αποτέλεσμα αυτής της μεθόδου ενίσχυσης.

Παραδείγματα λέξεων Ενίσχυσης:

"Μπράβο που...",
"Σε ευχαριστώ που...",
"Πρόσεξα ότι...",
"Τι ευγενικό παιδί είσαι...",
"Πολύ καλή δουλειά...",
"Είσαι εξαιρετικός...",
"Ουάου...",
"Πολύ καλή προσπάθεια...",
"Είσαι αστέρι..."

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού...

Ο εκπαιδευτικός πρέπει να αποτελεί πρότυπο συμπεριφοράς για τους μαθητές του.Αν θέλει τα παιδιά να λένε την αλήθεια όταν κάνουν λάθος πρέπει και αυτός να κάνει το ίδιο.Οι καλοί τρόποι του αποτελούν καθρέπτη για τη συμπεριφορά των παιδιών.Όταν ανοίγουμε τη πόρτα σε κάποιον και πούμε "καλημέρα",ενθαρρύνουμε αυτομάτως και τα παιδιά να συμπεριφέρονται με τον ίδιο σεβασμό στους άλλους.

Προσεγγίσεις που συμβάλλουν στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της "καλής" συμπεριφοράς στη τάξη...

Α. Δίνουμε βραβεία στα παιδιά για όλους τους τύπους συμπεριφοράς που εκδηλώνουν(προβληματική-μέτρια-αποδεκτή).
Τα βραβεία μπορεί να είναι σε μορφή κουπονιών ή σε μεγάλα βραβεία.

Τι είναι τα κουπόνια;

Μπορεί να είναι:
1.μία σφραγίδα σε κάποια εργασία που έχει κάνει,
2.ετικέτες καλής συμπεριφοράς(σε τσάκωσα να συμπεριφέρεσαι σωστά),
3.αυτοκόλλητα,
4.ένας πίνακας πόντων:ατομικά ή ομαδικά δίνουμε 1 πόντο σε κάθε σωστή συμπεριφορά του ατόμου ή της ομάδας.
Παράδειγμα:τακτοποίηση της τάξης με το σωστό τρόπο,ευγενικός τρόπος όταν μιλάμε,περιμένουμε υπομονετικά τη σειρά μας,καθόμαστε σωστά στη παρεούλα,συνεργαζόμαστε σωστά,μοιράζουμε τα παιχνίδια μας,ακολουθούμε σωστά τους κανόνες της τάξης μας κλπ.

Τι είναι τα μεγάλα βραβεία;

Μπορεί να είναι:
1.Βραβεία που δίνουμε στα παιδιά,όπως: ένα χυμό,ένα σνακ,ένα αγαπημένο παραμύθι,ένα αγαπημένο παιχνίδι κλπ.
2.Κοινωνικά βραβεία,όπως:ένα χαμόγελο,ένα νεύμα,ένα ελαφρύ χτύπημα στην πλάτη,βάζουμε το παιδί πρώτο στη γραμμή,του δίνουμε 3 κουπόνια, παρουσιάζουμε εργασίες του στα άλλα παιδιά και τις εκθέτουμε στην τάξη,
3.Βραβεία χειρωνακτικής εργασίας,όπως:ψήνουμε ένα κέικ στην τάξη μας,παίζουμε ένα αγαπημένο ομαδικό παιχνίδι,καλλιεργούμε φυτά στο κήπο του σχολείου μας,μία εκδρομή στο πάρκο για πικνίκ,παρακολούθηση ταινίας,περισσότερη ώρα ελεύθερου παιχνιδιού κλπ.


Τα βραβεία πρέπει να δίνονται μετά την επιθυμητή συμπεριφορά και ο εκπαιδευτικός πρέπει να πληροφορεί τα παιδιά ποιες είναι οι συμπεριφορές που θα επιβραβευθούν.
Τέλος να σημειώσουμε ότι πρέπει να δίνονται συστηματικά γιατί αλλιώς θα χάσουν το νόημα τους.

Με αφορμή ένα παραμύθι!!!!

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ 

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

Παιγνιώδεις Θεματικές Προσεγγίσεις

1.    Σε καρτέλες γράφουμε τα ονόματα βασικών ηρώων των παραμυθιών που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη μας: βάτραχος, ο λύκος, Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας, ο λαγουδίνος μας. Χωρίζουμε τα παιδιά σε ομάδες. Η κάθε ομάδα κινείται στο χώρο με τη συνοδεία μουσικής και καλείται να επιλέξει μία καρτέλα. Διαβάζουμε δυνατά τον ήρωα και προσπαθούμε να βρούμε όσα βιβλία απιεκονίζουν το συγκεκριμένο ήρωα. Συγκεντρώνουμε τα βιβλία και διαβάζουμε τους τίτλους, τον συγγραφέα, τον εικονογράφο και τον εκδοτικό οίκο.

2.    Επιλέγουμε συγκεκριμένα εξώφυλλα παραμυθιών της τάξης μας.Στο χώρο της τάξης διασκορπίζουμε καρτέλες με στοιχεία του εξωφύλλου (ονόματα ηρώων,όνομα συγγραφέα και εικονογράφου, όνομα του εκδοτικού οίκου). Σε ομάδες τα παιδιά επιλέγουν ένα εξώφυλλο και με τη συνοδεία μουσικής πρέπει να βρουν όσα περισσότερα στοιχεία για το εξώφυλλο που επέλεξαν.Μόλις η μουσική σταματήσει η κάθε ομάδα συγκεντρώνει το υλικό και παρατηρούμε ποια στοιχεία βρέθηκαν και αν αντιστοιχούν σωστά στο εξώφυλλο.

3.    Επιλέγουμε εικόνες παραμυθιών που έχουμε διαβάσει στη τάξη μας ή που πρόκειται να διαβάσουμε. Καλό είναι να επιλέξουμε μία εικόνα για κάθε παραμύθι. Σκορπίζουμε στο χώρο τα παραμύθια και τις εικόνες. Πρέπει να προσέξουμε ο αριθμός των βιβλίων να είναι αντίστοιχος με τον αριθμό των παιδιών. Με έναυσμα ένα μουσικό όργανο ή ένα μουσικό κομμάτι ένα παιδί σηκώνεται, επιλέγει μία εικόνα και κινείται γύρω από τα βιβλία παρατηρώντας τα εξώφυλλα τους. Μόλις η μουσική σταματήσει το παιδί καλείται να τοποθετήσει την εικόνα πάνω στο σωστό βιβλίο, στο οποίο ταιριάζει η εικόνα μας. Στο τέλος συγκεντρώνουμε όλα τα βιβλία και τις εικόνες, παρατηρώντας αν τα παιδιά μάντεψαν σωστά. Να σημειώσουμε ότι αν τα βιβλία που έχουμε είναι λιγότερα από τον αριθμό των παιδιών, χρησιμοποιούμε περισσότερες εικόνες του ενός.

4.    Χωρίζουμε τα παιδιά σε ομάδες των τριών ατόμων.Σκορπίζουμε στο χώρο παραμύθια που υπάρχουν στη τάξη μας,ενώ σε καρτέλες γράφουμε λέξεις που ορίζουν το περιεχόμενο των παραμυθιών(ζώα που ζουν στη ζούγκλα-Παραμύθι:Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας,ζώα που ζούν στο δάσος-Παραμύθι: Ο Ερωτευμένος Βάτραχος,τα χρώματα-Παραμύθι:Τα μαγικά χρώματα,η μουσική-Παραμύθι:Ο Πειρατής Σιντόρε-Ντορεσί,τα βιβλία-Παραμύθι:Το μυστικό της Παιδικής Βιβλιοθήκης).Η κάθε ομάδα επιλέγει μία καρτέλα και σε συγκεκριμένο χρόνο καλέιται να συγκεντρώσει όσα περισσότερα παραμύθια σχετίζονται με τη λέξη της καρτέλας που επέλεξε.

5.    Μπορούμε να φτιάξουμε μόμπιλε για τη γωνιά φιλαναγνωσίας.Ένας τρόπος είναι να φωτοτυπήσουμε το εξώφυλλο του βιβλίου που διαβάζουμε τη δεδομένη χρονική περίοδο και να το κρεμάσουμε σε μία κρεμάστρα ή να γράψουμε σε καρτέλα τον τίτλο του παραμυθιού και να ζωγραφίσουμε σε χαρτί του μέτρου ένα δικό μας εξώφυλλο,το οποίο να βάλουμε να κρέμεται από μία κρεμάστρα.

6.    Φωτοτυπούμε τα εξώφυλλα και τα οπισθόφυλλα γνωστών παραμυθιών και τα σκορπίζουμε στο χώρο.Στη συνέχεια ο εκπαιδευτικός διαβάζει τους τίτλους τους και τα παιδιά είτε ατομικά είτε ομαδικά,καλούνται να βρουν το σωστό εξώφυλλο και οπισθόφυλλο.Έπειτα παρατηρούμε βασικές λεπτομέρειες των παραμυθιών:όνομα συγγραφέα,εκδοτικό οίκο,όνομα εικονογράφου,όνομα μεταφραστή,διεύθυνση της ιστοσελίδας των εκδόσεων που βρίσκεται στο οπισθόφυλλο.Στο τέλος της χρονιάς μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά ένα χαρτί με όλες τις διευθύνσεις των παραμυθιών που ασχοληθήκαμε.

7.Φτιάχνουμε ένα πίνακα διπλής εισόδου με τα ονόματα όλων των ηρώων που διαβάσαμε.Βλέπουμε ποιος είναι ο αγαπημένος των περισσότερων παιδιών και έπειτα γράφουμε μία φανταστική ιστορία με αυτόν τον ήρωα και την εικονογραφούμε.

8.    Εντοπίζουμε στο διαδίκτυο εικόνες με παιδιά και μεγάλους που διαβάζουν ή μελετούν βιβλία,εφημερίδες,διαφημιστικά φυλλάδια,περιοδικά.Συζητούμε για χώρους στους οποίους μπορούμε να διαβάσουμε και για τη σπουδαιότητα τους.Σε χαρτί του μέτρου γράφουμε τους σωστούς τρόπους συμπεριφοράς και κανόνες που ακολουθούμε μέσα σε μία βιβλιοθήκη.

9.    Σε χαρτί μεγέθους Α3 η εκπαιδευτικός γράφει τη λέξη «βιβλίο» και ενθαρρύνει τα παιδιά να βρουν σύνθετες λέξεις, οι οποίες μπορεί να είναι και λέξεις που φτιάχνουν τα παιδιά,χωρίς απαρατητα να υπάρχουν στο λεξιλόγιο μας.Παράδειγμα:βιβλιόσπιτο,βιβλιομάγειρας…κλπ.

10. Μοιράζουμε στα παιδιά χαρτιά Α4 και μαρκαδόρους.Ζητάμε να μας ζωγραφίσουν την δική τους βιβλιοθήκη και να μας τη περιγράψουν.Τι βιβλία υπάρχουν,τι χρώμα είναι η βιβλιοθήκη μου,πόσα βιβλία έχω στα ράφια της,σε ποιο μέρος βρίσκεται η βιβλιοθήκη μου;

11. Δίνουμε στα παιδιά φύλλα από περιοδικά,εφημερίδες,διαφημιστικά φυλλάδια,προσκλήσεις και τους χωρίζουμε σε μικρές ομάδες. Σε καρτέλες ο εκπαιδευτικός γράφει τίτλους από παραμύθια που έχουμε διαβάσει ή πρόκειται να διαβάσουμε,ενθαρρύνοντας τις ομάδες να επιλέξουν μία καρτέλα και να παρατηρήσουν τα γράμματα των λέξεων.

Αφού εντοπίσουν τα γράμματα των τίτλων στο υλικό που τους δόθηκε,ξεκινούν να τα κόβουν και να τα κολλούν στη καρτέλα κάτω από τον τίτλο που υπάρχει ήδη.

12. Για μεγαλύτερες ηλικίες.Μοιράζουμε παραμύθια σε μικρεές ομάδες παιδιών και ζητάμε να βρουν 1-5 λέξεις μέσα από το παραμύθι αυτό. Στη συνέχεια μοιράζουμε εφημερίδες και περιοδικά και ζητάμε να βρουν τα γράμματα των λέξεων του παραμυθιού.Κόβουν τα γράμματα και τα κολλούν με τη σωστή σειρά,ώστε να σχηματίσουν τις λέξεις του παραμυθιού. 

13. Σε ένα πίνακα διπλής εισόδου βλέπουμε ποιος είναι ο αγαπημένος συγγραφέας της τάξης μας.Έπειτα μοιράζουμε χαρτιά Α4 και μαρκαδόρους και τα παιδιά ζωγραφίζουν τον συγγραφέα όπως τον φαντάζονται και μας τον περιγράφουν.Έπειτα σε ένα χαρτί γράφουμε λέξεις με τις οποίες θα χαρακτηρίζαμε τον συγγραφέα(ταλαντούχος,αστείος,λεξηπλάστης).

14. Επιλέγουμε μικρά αποσπάσματα κειμένων από διάφορα παραμύθια και ενθαρρύνουμε τα παιδιά,ανά ομάδες να τα δραματοποιήσουν στη τάξη.Μοιράζουμε ρόλους,μαθαίνουν τα παιδιά τα λόγια των ηρώων ή ακόμα μπορούν να αυτοσχεδιάσουν αν γνωρίζουν τη πλοκή της ιστορίας.Τα υπόλοιπα παιδιά «μαντεύουν» το παραμύθι.

Ιστοριοθεατρολογήματα....με αφορμή έναν πίνακα!!!

Με αφορμή τους πίνακες του Κλεε και του Βαν Γκογκ......γνωρίζουμε την εποχή του Φθινοπώρου!!

"Ο Αγγελιοφόρος του Φθινοπώρου" Π.Κλεε

 

Παρατηρούμε τον πίνακα του Πωλ Κλεε και ζητάμε από τα παιδιά να επιλέξουν ένα μόνο στοιχείο από το έργο.Αφού μας πουν ποιο στοιχείο παρατήρησαν,ζητάμε να μας αιτιολογήσουν την επιλογή τους και βλέπουμε με ποιους είχαμε κοινή επιλογή.

Συζητάμε για τα χρώματα του επέλεξε ο ζωγράφος και εντοπίζουμε βασικά σχήματα.

Ενθαρρύνουμε τα παιδιά να σχηματίσουν μία πρόταση με το στοιχείο του πίνακα που επέλεξαν.

Για παράδειγμα:Ένα στρόγγυλο πορτοκαλί δέντρο στη παραλία, Η ομπρέλα είναι απαραίτητη στη βροχή κλπ.

Καταγράφουμε όλες τις προτάσεις και προσπαθούμε να γράψουμε μία μικρή ιστορία μέσα από τις προτάσεις που φτιάξαμε.

"Πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα στο Alyscamps",V.Gogh

Παρατηρούμε τον πίνακα του Βαν Γκογκ και σχολιάζουμε την εποχή που εκτυλίσσεται ο περίπατος.

Ποιες φιγούρες διακρίνονται και τι κρατούν στα χέρια τους;

Ποια χρώματα επέλεξε ο ζωγράφος και γιατί;

Τα φύλλα γιατί είναι πεσμένα και τι χρώμα έχουν;

Ας κάνουμε μία μικρή αναπαράσταση του πίνακα.

Δίνουμε στα παιδιά καπέλα,ομπρέλες και διάφορα πανιά για ρούχα.Ζητάμε να πάρουν μία στάση στο χώρο που να θυμίζει τις φιγούρες του πίνακα.Επειδή ο αριθμός των παιδιών είναι περισσότερος από τους ήρωες του πίνακα,κάποια θα γίνουν δέντρα.Φωτογραφίζουμε...

Στη συνέχεια κάνουμε δικές μας παραλλαγές αξιοποιώντας τα στοιχεία του πίνακα.Συνεχίζουμε να φωτογραφίζουμε.Δίνουμε τίτλους στους δικούς μας πίνακες.

Μαγικές Διαδρομές του Φθινοπώρου....

Το φθινόπωρο είναι μία χαρισματική εποχή με πολλές εναλλαγές στα χρώματα της φύσης,στις συνθήκες του περιβάλλοντος,στις εποχιακές συνήθειες των ανθρώπων.Είναι ευκαιρία για τα παιδιά να προβούν σε πολλές παρατηρήσεις και να εντοπίσουν αυτές τις αλλαγές. Πολλές φορές επιλέγουμε να δείξουμε στα παιδιά εικόνες και άλλο εποπτικό υλικό,προκειμένου να δείξουμε τις αλλαγές και να προβούμε σε μία απλή συζήτηση για την εποχή αυτή.Ο καλύτερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι ο βιωματικός.Μία βόλτα σε ένα πάρκο αποτελεί τη καλύτερη παρατήρηση ως προς τις αλλαγές στη φύση.Πολλές φορές δεν μας δίνεται η ευκαιρία να βγούμε έξω λόγω βροχής..Τι το καλύτερο λοιπόν από να φέρουμε το φθινόπωρο στη τάξη μας μέσα από εικόνες που δείχνουν διάφορα φθινοπωρινά τοπία, από αντικείμενα που χρησιμοποιούμε την εποχή αυτή:
ομπρέλες,αδιάβροχα,γαλότσες κλπ, από φύλλα δέντρων που έχουν πέσει,από φρούτα του φθινοπώρου.

ΒΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ

Α.Χρησιμοποιούμε μεγάλα πανιά ή υφάσματα και φτιάχνουμε μέσα στη τάξη μας μία διαδρομή.Τοποθετούμε δεξιά και αριστερά τα πανιά και σχηματίζουμε ένα δρομάκι...Σκορπίζουμε τα φύλλα στο δρομάκι,ενώ τοποθετούμε δεξιά και αριστερά τα αντικείμενα, τις εικόνες,τα φρούτα και οτιδήποτε άλλο επιθυμεί ο εκπαιδευτικός ως υλικό που να απευθύνεται στην εποχή αυτή.

Β.Χωρίζουμε τα παιδιά σε τριάδες και βάζοντας μία μουσική σε χαλαρό ύφος,ενθαρρύνουμε την ομάδα να περπατήσει στο δρομάκι και να φανταστεί πως βρίσκεται σε ένα δάσος την εποχή αυτή.Σε ένα καλαθάκι η κάθε ομάδα συγκεντρώνει από 2-3 υλικά.Αφού οι ομάδες συγκεντρώσουν το υλικό που επιθυμούν,καθόμαστε στο χαλάκι της τάξης μας.Μία μία ομάδα μας παρουσιάζει το υλικό που διάλεξε και ενθαρρύνουμε να αιτιολογήσουν τις επιλογές τους.

Γ.Στη συνέχεια η κάθε ομάδα επιλέγει ένα αντικείμενο και μοιράζουμε χαρτόνι τύπου κάνσον λευκό, ξυλομπογιές ή κηρομπογιές.Ενθαρρύνουμε τη κάθε ομάδα να ζωγραφίσει κάτι σχετικά με το υλικό που επέλεξε,δίνοντας του ζωή.Παράδειγμα: επιλέγουν ένα φρούτο,του δίνουν μάτια,στόμα,μύτη,αυτιά και μέσα από τη ζωγραφιά τους ενθαρρύνουμε να φτιάξουν μία ιστορία.
Μας παρουσιάζουν τη ζωγραφιά τους και μας διηγούνται με λίγα λόγια την ιστορία του αντικειμένου.

Μία ζωγραφιά "κρύβει" ένα μυστικό.....ένα όνειρο...μία σκέψη.....;

Όταν τα παιδιά ζωγραφίζουν.....πρέπει να είμαστε εκεί!!!!

Λίγα λόγια.....για τη σημασία του σχεδίου.

Κάθε σχέδιο είναι έκφραση του δημιουργού του.Τα παιδιά ξεκινούν ήδη από την ηλικία των 2-3 ετών να μουντζουρώνουν,να τραβούν γραμμές,να αφήνουν το δικό τους σημάδι,να φτιάχνουν σχέδια στην άμμο με τα δάχτυλα τους.Όλα αυτά για τον ενήλικα είναι δυσανάγνωστα και αποκαλούνται ως "μουντζούρες".Αντιθέτως είναι όλα αυτά που θέλει το παιδί να εκφράσει πρωτίστως στους γονείς τους..Ας δώσουμε λιγάκι σημασία σε αυτά τα "ασήμαντα" σημαδάκια....

Κάθε φορά που ζητάμε από τα παιδιά να μας πουν τι έχουν σχεδιάσει,πάντα κάτι έχουν να μας πουν,να μας περιγράψουν ακόμα και αν τα σημάδια είναι όλα ίδια μεταξύ τους,το καθένα έχει μία διαφορετική σημασία για τα παιδιά.Όλα αυτά τα σημάδια μπορεί να συνθέσουν μία ιστορία για τη ζωή και τα βιώματα του παιδιού,να μας δείξουν τις σκέψεις τους και τα όνειρα τους,τις προσδοκίες τους και την αγωνία τους..Με αυτό το σχέδιο, το λεγόμενο "προβολικό",το παιδί επικοινωνεί με τον κόσμο των ενηλίκων..

Μέσα από το σχέδιο ακόμα μπορούμε να καταλάβουμε αν το παιδί κρατά σωστά το μολύβι ή το μαρκαδόρο,αν οι κινήσεις του είναι συντονισμένες και ισορροπημένες.Ενθαρρύνουμε το παιδί να σχεδιάσει και δεν το μαλώνουμε ακόμα και αν θέλει να ζωγραφίσει όπου βρει.

Ας γνωρίσουμε τα στάδια σχεδίασης...

Α. Το Μουντζούρωμα  1-3 ετών

Τα παιδιά προβαίνουν σε ακανόνιστες γραμμές που θυμίζουν μουντζούρες..Είναι η πρώτη προσπάθεια του παιδιού να επικοινωνήσει μη γλωσσικά με τον ενήλικα,με σκοπό να μεταδώσει τα συναισθήματα του και τις σκέψεις του.Αν μάθουμε να ερμηνεύουμε αυτά τα σημάδια,θα ανακαλύψουμε πολλές κρυφές πτυχές της προσωπικότητας του παιδιού.

Τι πρέπει να παρατηρήσουμε;

1. Πώς κρατάει το μολύβι ή το μαρκαδόρο,αν είναι χαλαρό ή σφιγμένο και να προσπαθήσουμε να το εκπαιδεύσουμε χωρίς εξαναγκασμούς.

2. Αν ζωγραφίζει σε ολόκληρη τη κόλλα χαρτιού ή σε ένα μόνο σημείο.Όταν το παιδί καλύπτει ολόκληρη την επιφάνεια του χαρτιού,δείχνει οικειότητα,εξωστρέφεια και διάθεση να μεγαλώσει γρήγορα,αντιθέτως αν καλύπτει ένα σημείο φανερώνει ένα παιδί με αναστολές,φοβίες,ντροπαλότητα,εσωστρέφεια.

3. Από που ξεκινάει το σχέδιο του,Κανονικά το παιδί πρέπει να ξεκινά από το κέντρο του χαρτιού,γεγονός που δείχνει την αντίληψη του ότι βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου.Αν δεν συμβεί αυτό,οφείλεται σε ντροπαλότητα.

4. Αν οι γραμμές του είναι σίγουρες ή τρεμουλιαστές και αν ο τρόπος σχεδίασης είναι ανάλαφρος ή έντονος.Οι σίγουρες γραμμές υποδηλώνουν ένα παιδί ελεύθερο και έτοιμο να εξερευνήσει τη ζωή,αντίθετα η τρεμουλιαστή γραμμή δείχνει το φόβο του παιδιού να μουντζουρώσει για πιθανή αποδοκιμασία και επίπληξη....Ο ανάλαφρος τρόπος σχεδίασης συμβολίζει μία ευαίσθητη φύση την οποία το παιδί εκδηλώνει και στην καθημερινότητα του.
Ο έντονος τρόπος δείχνει ζωηρότητα και ενέργεια...ας δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά αυτά να κινούνται σε ανοιχτούς χώρους.

Β. Από το Μουντζούρωμα στο σχέδιο 3-4 ετών

Το παιδί αρχίζει να σχεδιάζει μορφές και διάφορα σχήματα.Οι ανθρώπινες φιγούρες κυριαρχούν και ακολουθούν οι λεπτομέρειες από εικόνες της καθημερινότητας των παιδιών.

Γ. Το Σχέδιο 4 ετών και άνω

Το παιδί ζωγραφίζει κανονικά παραστάσεις από τη ζωή του,εμπειρίες και όνειρα που πιθανόν θέλει να πραγματοποιήσει.Παρατηρούμε πλέον τις διαστάσεις και τις αναλογίες που δίνει στις φιγούρες του και αν τελειοποιεί το σχέδιο του.

Καλοκαιρινό Θεατρικό!!!!

              "Δύο Κάβουρες μάλωναν σε ξένο βυθοαχυρώνα"

    

Λίγα λόγια για το νόημα...της ιστορίας..

Προσεγγίζουμε έμμεσα το θέμα της λεκτικής βίας και τονίζουμε πόσο σημαντική είναι η αγάπη και η επικοινωνία ανάμεσα στους φίλους μας.Μέσα από μία σαρκαστική ιστορία μπορούμε να καταφέρουμε να "σπάσουμε" τις λεγόμενες κλίκες και να δώσουμε ένα μικρό μήνυμα για τη σπουδαιότητα της φιλίας και το ρόλο αλλά και τη  δύναμη της οικογένειας στο επιτευκτό  αποτέλεσμα

Αρχή της Ιστορίας.........

Να και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.... μερικά χρόνια πριν...σε μια μικρή βυθογειτονίτσα...όταν ο Ιάκωβος ο πιο γνωστός κάβουρας του ωκεανού  και ο καλύτερος μπαρμπέρης του βυθού γνώρισε την Μίνα την μικρή την καβουρίνα,που ήταν και πολύ τσαχπίνα και πρώτη στο χορό από όλα τα θηλυκόψαρα εκείνο τον καιρό.

-Αχ!!! Μινάκι μου μαζί θα ζήσουμε μία ζωή ξεχωριστή,κυρία θα σε κάνω,βασίλισσα θα σε έχω....κυρία Κοκοβίκου ξανά κανένας δεν θα πει...

-Άντε να δούμε Ιάκωβε μου τι θα κάνεις κι εσύ, γιατί από λόγια χορτάσαμε, πράξεις το Μινάκι σου θέλει μόνο να δει...

Δεν άργησαν οι πράξεις....και να σου η Μίνα και ο Ιάκωβος παντρεύτηκαν,παρουσία όλης της καλής κοινωνίας του βυθού...Η Φιφή και η Φωφώ πρώτες και καλύτερες έστησαν το χορό,ο Λάμπης ο αστερίας κολλητός φίλος και κουμπάρος του Ιάκωβου έπαιζε τη μουσική και κοιτούσε τη Ρίνα την κομμώτρια τη Καρδερίνα...που εκείνη είχε μυαλό για τον Μπάμπη το μπαρμπούνι...που ήταν και πολύ γουρούνι.....όπως έλεγε η Λήδα η γαρίδα,γνωστό μοντέλο από τη πάνω βυθογειτονιά που είχε κρυφή σχέση με τον Μπάμπη...τελικά παντρεύτηκε τον Ζαχαρία τον μεγαλογιατρό τον Αστερία.!!!!

Γάμος αλλόκοτος λοιπόν γινότανε και οι καλεσμένοι κρυφοκοροϊδεύανε.... 

Έζησαν μαζί σε έναν βράχο,δίπλα από το σπίτι του κυρ Καρχαρία του γνωστού δικηγόρου του αλμυρού νερού...τη Μίνα την είχε βλέπετε αδυναμία ο κυρ Καρχαρίας και όλο αγάπες και φρου φρου...

-Τι θα γίνει Μίνα μου,πολύ σε κοιτάει αυτός ο γιατρουδάκος..
-Έλα βρε Ιάκωβε μου,οι ζήλιες δεν αρμόζουν σε έναν κάβουρα σαν εσένα..

Να σου και ο κυρ Καρχαρίας ερχότανε στο σπίτι...

-Καλησπέρα στο όμορφο ζευγάρι.
-Καλησπέρα γιατρέ μας,είπε η Μίνα..
-Καλησπέρα,καλησπέρα...είπε διστακτικά και ο Ιάκωβος..
-Για πού το βάλατε,ρώτησε ο Καρχαρίας..
-Πάμε στο ψαροπωλείο του Σταύρου του γνωστού του γαύρου,απάντησε η Μίνα..
-Ωραία ωραία..Ελάτε μια μέρα και από το σπίτι...είπε ο Καρχαρίας..
-Άντε να πηγαίνουμε τώρα Μινάκι μου..είπε ο Ιάκωβος...

Τα χαρμόσυνα νέα δεν άργησαν να έρθουν στον βυθό και το ζευγάρι βρέθηκε στο σπίτι του Κυρ Καρχαρία....

-Δίδυμα γιατρέ μου;;
-Δίδυμα Ιάκωβε μου!!!Όπως το ακούς..
-Αχ αγάπη μου,θα γίνουμε γονείς...είπε η Μίνα..

Έτσι ο Ιάκωβος ξεκίνησε να δουλεύει ολημερίς,για να ετοιμάσει το καβουροδωμάτιο των διδύμων..Δεν σταμάτησε να κουρεύει λεπτό.Όλα τα ψάρια παρέλασαν από το μπαρμπέρικο του και όλα ρωτούσαν με αγωνία...

-Αχ φίλε μου όλα πρέπει να είναι σε τάξη όταν θα έρθουν τα καβουράκια σου,έλεγε ο Λάμπης..
-Φίλε μου,μην αγχώνεσαι εμείς εδώ είμαστε ότι χρειαστείς,έλεγε και ο Μπάμπης..
-Οι εξετάσεις θα ναι δωρεάν από μένα,τι σόι αστεριοπαιδίατρος είμαι,έλεγε ο Ζαχαρίας...
-Σας ευχαριστώ όλους για τη βοήθεια και τη συμπαράσταση...ευχαριστούσε ο Κάβουρας...

Οι μήνες πέρασαν σαν νερό και τα διδυμάκια βγήκαν στον αφρό...

-Να σας ζήσουν κυρ Μίνα μου...ευχήθηκαν η Φιφή και η Φωφώ...
-Να τα καμαρώσετε καβούρια με μεγάλες δαγκάνες σαν και του μπαμπά του,ευχήθηκε η Ρίνα..
-Να βγουν καβουράκια όμορφα και να ναι αγαπημένα μεταξύ τους..ευχήθηκε και η Λήδα..
-Αχ κορίτσια μου σας ευχαριστώ για τις όμορφες ευχές...

Τα καβουράκια ήταν πραγματικά διδυμάκια...έμοιαζαν σαν δυο σταγόνες νερού..
Όλοι έλεγαν πως το ένα θύμιζε στη σοβαρότητα τον Ιάκωβο,ενώ το άλλο είχε τη τσαχπινιά και τη καπατσοσύνη της Μίνας..Και το όνομα αυτών Νέστωρ και Έκτωρ..!!!!Μεγάλωσαν,άρχισαν να πηγαίνουν σχολείο,να κάνουν φίλους..........αλλά τα δύο καβουράκια δεν τα βρίσκαν και πολύ μεταξύ τους..


-Εγώ είμαι πιο όμορφος και κατακόκκινος,έλεγε ο τσαχπίνης Νέστωρ!!!
-Εγώ έχω όμως μεγαλύτερες δαγκάνες,γιατί μοιάζω του πατέρα...απαντούσε ο Έκτωρ!!!
- Πάλι μαλώνετε καβουράκια μου,είστε το ίδιο ξεχωριστοί για μένα,έλεγε η Μίνα..
-Μη στεναχωρείτε τη μητέρα σας!!!Φτάνουν πια οι καυγάδες...έλεγε ο Ιάκωβος...

Τα καβουράκια όμως όχι μόνο δεν τα έβρισκαν μεταξύ τους στο σπίτι αλλά άρχισαν να μη κάνουν παρέα ούτε και στο σχολείο.Ο καθένας είχε τους δικούς του φίλους...Ο δε Νέστωρ έκανε παρέα με όλους τους νταήδες του βυθού,τον υποχθόνιο αστακό,τον μαυριδερό τον αχινό,την γρουσούζα δράκαινα και άλλους γνωστούς νταήδες...Από την άλλη ο Έκτωρ έκανε παρέα με τα παιδιά της καλής βυθοκοινωνίας...το Δελφίνι που ήταν και σαϊνι, τον γνωστό Τριγωνοψαρούλη που όλοι τον φώναζαν χαϊδευτικά Ρούλη,το γλυκύτατο χταπόδι και άλλα ψάρια του βυθού.

-Σε προκαλώ Έκτωρ εσένα και τους φίλους σου σε αγώνα ποδοσφαίρου,είπε ο Νέστωρ..
-Και αν σας κερδίσουμε,τι θα μας δώσετε σαν έπαθλο;ρώτησε δειλα δειλά ο Έκτωρ...
-Θα βάλουμε στοίχημα...όποιος χάσει θα πάει στη σκοτεινή σπηλιά....και θα εξερευνήσει..
-Όχι όχι αυτόοοο...φώναξε ο Έκτωρ...είναι πολύ επικίνδυνο αυτό που ζητάς..
-Τότε δεν είσαι γενναίος αδερφέ μου...είσαι ένα μικρό και ασήμαντο καβουράκι...
-Είμαι ένας γενναίος κάβουρας,έτσι λέει ο μπαμπάς,απάντησε ο Έκτωρ..

Ο αγώνας θα γινόταν στο ωκεανοστάδιο του Ατλαντικού...κρυφά από τα βλέμματα των ψαροοικογενειών..Οι δυο παρέες συναντήθηκαν και ο αγώνας ξεκίνησε...παρουσία του Τάκη το μικρό το λιθρινάκι που είχε το ρόλο διαιτητή.

-Όταν είστε έτοιμοι ο αγώνας ξεκινάει,φώναξε ο Τάκης.
-Νταήδες ενωμένοι ποτέ μα ποτέ νικημένοι,,,φώναξαν όλοι μαζί.
-Ψαράκια αγαπημένα εμείς είμαστε πάντα τα κερδισμένα...φώναξε η ομάδα του Έκτωρ...

Ο αγώνας ξεκίνησε και οι δύο ομάδες πάλεψαν για το καλύτερο αποτέλεσμα...το οποίο όπως ήταν αναμενόμενο ήταν υπέρ της ομάδας των νταήδων...που ήταν η καλύτερη ομάδα ποδοσφαίρου του βυθού.

-Τώρα να σας δούμε τι θα κάνετε...είπε ο αστακός..
-Αχαχαχαχαχχαα....πρέπει να πάτε στη σπηλιά και να μας πείτε πώς είναι εκεί τα πράγματα παιδιά...είπε γελώντας ειρωνικά ο αχινός..
-Μη τρέμετε τόσο...είπε η δράκαινα..
-Δεν φοβόμαστε εμείς,είμαστε αρκετά έξυπνοι για να αντιμετωπίσουμε όλους τους κινδύνους...είπε το Δελφίνι.
-Ξέρουμε ποιος μένει εκεί...το γιγάντιο Καλαμάρι..είπε το χταποδάκι..
-Θα το πλησιάσουμε και θα του ζητήσουμε να γίνουμε φίλοι του είπε ο Τριγωνοψαρούλης...
-Αχαχαχαχχαχαχχαχαα.....φίλοι;ρώτησε ο Νέστωρ..
-Ναι φίλοι του..Με την αγάπη όλα τα καταφέρνεις...απάντησε ο Έκτωρ.
-Το Καλαμάρι ζει εκεί μέσα πολλά χρόνια τώρα και δεν δέχεται κανέναν στη σπηλιά του,είπε ο αστακός.
-Πόσο μάλλον μία παρέα σαν και τη δική σας,συμπλήρωσε ο αχινός.
-Ακόμα και τον πιο σκληρό μπορείς να τον κάνεις να σου δώσει αγάπη,είπε ο Έκτωρ.
-Είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας,είπε το δελφίνι...

Οι νταήδες περίμεναν μέχρι τα ψαράκια να απομακρυνθούν και να μπουν μέσα στη σπηλιά...
Ο Νέστωρ και η υπόλοιπη παρέα επέστρεψαν πίσω...ενώ ο Έκτωρ και οι φίλοι του ήδη είχαν μπει μέσα στη σπηλιά....Ήταν τόσο σκοτεινά εκεί μέσα που δεν έβλεπες τίποτα παρά μόνο μερικά χρυσόψαρα...Στο βάθος φάνηκε ένα φως και ένας μεγάλος θρόνος...Ένας φόβος κυρίευσε τα ψαράκια....

-Είναι ο θρόνος του γιγάντιου καλαμαριού,είπε ο Έκτωρ..
-Αχ!!!Αχ!!!μανούλααααα μου...φώναξε το χταποδάκι...
-Σσσσσσσσσσσ,δεν πρέπει να το ανησυχήσουμε,είπε το δελφίνι.
-Ας δούμε τι υπάρχει μέσα στη σπηλιά και να φύγουμε όσο πιο αθόρυβα γίνετε,πρότεινε ο Τριγωνοψαρούλης...
-Ποιος είναι εκεί;;;;;;ακούστηκε από το βάθος μία βροντερή φωνή...
-Αχ!!!!Μας άκουσεεεεεεε....φώναξε το χταποδάκι...
-Τρέξτεεεεεεεεε....είπε ο Έκτωρ...

Το γιγάντιο Καλαμάρι είχε ήδη κλείσει όμως τις πύλες της σπηλιάς..

-Ποιο είστε εσείς και τι γυρεύετε στη σπηλιά μου;
-Να εμείς είμαστε...είμαστε....έχασε τα λόγια του ο Έκτωρ.
-Είμαστε τα ψαράκια του βυθού,μένουμε κοντά στη σπηλιά σας,είπε το δελφίνι.
-Και τι θέλετε εδώ;
-Στοίχημααα...στοίχημαααα....και να σου λιποθύμησε το χταποδάκι...
-Νερό νερό....είπε ο Τριγωνοψαρούλης...ένα νερό Κύριε Καλαμάρι μου...

Το Καλαμάρι άπλωσε τα πλοκάμια του και έφερε λίγο νερό στο χταποδάκι..

-Ξαπλώστε τον εδώ..θα συνέρθει..είπε το Καλαμάρι..
-Είσαι πολύ καλός Καλαμάρι..είχαμε λάθος εντύπωση για σένα..είπε το Δελφίνι..
-Νομίζαμε πως είσαι τρομακτικός και κακός με όλους εδώ στο βυθό..είπε ο Έκτωρ.
-Είχαμε ακούσει πολλές τρομακτικές ιστορίες για σένα,είπε ο Τριγωνοψαρούλης!!
-Όλοι αυτά λένε,,,με φοβούνται....
-Και ο λόγος;ρώτησε αμέσως ο Έκτωρ..
-Δεν ξέρω τι τους τρομάζει..εγώ δεν έχω πειράξει ποτέ κανέναν,ίσως τα τεράστια πλοκάμια μου προκαλούν το φόβο...
-Και γιατί ζεις εδώ μέσα μόνο σου;
-Γιατί κανείς ποτέ δεν τόλμησε να έρθει μέσα στη σπηλιά μου, να μου πει να γίνω φίλος του και να μου δώσει αγάπη...

Τα ψαράκια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και είπαν όλα με μια φωνή..

-Και εμείς γιατί είμαστε εδώ; Θα σου δώσουμε εμείς την αγάπη μας και θα γίνουμε φίλοι σου καλοί...!!!!!!!

Στην άλλη πλευρά του βυθού ο Νέστωρ συναντήθηκε με τους νταήδες..

-Αρχίζω να ανησυχώ λιγάκι,είπε ο Νέστωρ.
-Έχουν πολύ ώρα μέσα σε εκείνη τη σπηλιά,είπε ο αχινός!!
-Μήπως το Καλαμάριιιι.......τους έφ.....είπε η δράκαινα..
-Μη το λες αυτό...σε παρακαλώ...είπε ο Νέστωρ!!!
-Πρέπει να πάμε να τους βρούμε...είπε ο αστακός..

Οι νταήδες έτρεξαν αμέσως στη σπηλιά.Στο μεταξύ ο Έκτωρ,η παρέα του και το Καλαμάρι έτρωγαν μαζί και έλεγαν αστείες ιστορίες του βυθού...

-Η σπηλιά αυτή ανήκει στους νταήδες και μόνο εμείς πρέπει να την είχαμε εξερευνήσει,είπε ο Νέστωρ.
-Δεν έπρεπε να στείλουμε τον αδερφό σου εκεί...οι φίλοι του άλλωστε θα στάθηκαν δειλοί μπροστά στο καλαμάρι,είπε ο αστακός.
-Η σπηλιά ανήκει σε εμάς και τώρα αμέσως να μπούμε μέσα..είπε η δράκαινα.
-Ας κολυμπήσουμε γρήγορα...πρότεινε ο αχινός..

Τα γέλια και οι φωνές ακούστηκαν ως τα αυτιά των νταήδων...

-Μα τι ακούω;ρώτησε ο Νέστωρ..
-Αυτά είναι τα γέλια των ψαριών..είπε ο αχινός.
-Καλά και η άλλη βροντερή φωνή σε ποιον ανήκει;ρώτησε ο αστακός.
-Λες να είναι η φωνή του Κ.........;ρώτησε η δράκαινα.

-Ααααααααααααααααααααααααα...φώναξαν όλοι μαζί...

-Μη φοβάστε η σπηλιά ανήκει σε εμάς και εμείς θα την εξερευνήσουμε..φώναξε ο Νέστωρ...

Στο βάθος φαινόταν η παρέα του Έκτωρ και η σκιά του γιγάντιου Καλαμαριού..

-Μα καλαά πως γίνεται αυτό;ρώτησε ο αστακός.
-Έγιναν φίλοι με το γιγάντιο Καλαμάρι;αναρωτήθηκε η δράκαινα.
-Ειιι εσείς εκεί;φώναξε ο Νέστωρ...
-Τι συμβαίνει...ποιοι είστε πάλι εσείς;ρώτησε το καλαμάρι..
-Οι νταήδες του βυθού..είπαν όλοι με μία φωνή..
-Οι νταήδες του βυθού...μα καλά νόμιζα πώς όλοι πίστευαν πως εγώ είμαι ο μοναδικός νταής σε αυτό τον ωκεανό..Μα καλά εσύ είσαι σαν τον Έκ....
-Καλά νομίζεις καλό μου καλαμάρι,είπε ο Έκτωρ.
-Είμαστε δίδυμοι,απάντησε ο Νέστωρ...η σπηλιά αυτή ανήκει σε εμένα και αμέσως σε διατάζω να αφήσεις ελεύθερο τον αδερφό μου.
-Ελεύθερο;;Γιατί πότε τον φυλάκισα και δεν το κατάλαβα;;αναρωτήθηκε το καλαμάρι.
-Νέστωρ το καλαμάρι δεν είναι αυτό που νομίζαμε τόσα χρόνια...είναι καλό,ευγενικό,αγάπη του λείπει μόνο...
-Εγώ θέλω τη σπηλιά για αρχηγείο μου,είπε ο Νέστωρ..
-Η σπηλιά δεν ανήκει σε κανέναν μας,είπε με ηρεμία το καλαμάρι.
-Ανήκει σε όλα τα ψάρια του βυθού...συμπλήρωσε ο Έκτωρ..

Τότε οι νταήδες κοιτάχτηκαν στα μάτια και συμφώνησαν στην ιδέα πως τίποτα δεν είναι κτήμα κανενός...

-Ελάτε στο τραπέζι μου,τους προσκάλεσε το καλαμάρι...και εσένα Νέστωρ θα σου πω πως ο αδερφός σου σε αγαπάει τόσο πολύ που μόνο για σένα μου μιλούσε...

Ο Νέστωρ σκέφτηκε πόσο άδικος υπήρξε με τον αδερφό του και πόσο δίκιο είχε όταν του έλεγε πως μόνο με την αγάπη κερδίζουμε πολλά όμορφα πράγματα στη ζωή μας...

Στο μεταξύ ο Ιάκωβος και η Μίνα ξεσήκωσαν όλο το βυθό και έψαχναν τα διδυμάκια τους...

-Που να πήγαν;;;Πού;;;;έλεγε η Μίνα.
-Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μας το έκαναν αυτό..είπε ο Ιάκωβος.
-Στη σπηλιάααα....στη σπηλιάαααα...φώναξε η Μίνα..
-Λές;;; ρώτησε ο Ιάκωβος..

Έτρεξαν αμέσως εκεί,,μπήκαν διστακτικά μέσα και ξαφνικά αντίκρισαν ένα μεγάλο ψαρογλέντι και τα δύο διδυμάκια να τραγουδούν και να χορεύουν σφιχταγκαλιασμένα.

-Γιατί μας το κάνατε αυτό:ρώτησε η Μίνα..
-Οι δαγκάνες μας έφυγαν από τη θέση τους και ήρθαν,είπε ο Ιάκωβος.
-Τα καβουράκια σας είναι ασφαλή και κατάλαβαν πόσο αγαπάει το ένα το άλλο...αν και μάλωσαν σε "ξένο" βυθοαχυρώνα..είπε γελώντας το καλαμάρι.


Το γλέντι και ο χορός συνεχίστηκε.....

Τα έθιμα του Πάσχα!!!

Τα πιο σημαντικά έθιμα της γιορτής του Πάσχα!!!!

Το Πάσχα θεωρείται η πιο σημαντική χριστιανική γιορτή,καθώς σηματοδοτεί την "θυσία" του Χριστού ενάντια στο θάνατο και τα πάθη του για την άφεση των αμαρτιών του ανθρώπου.
Ξεκινάει με την βδομάδα των Παθών και ολοκληρώνεται τη Κυριακή του Θωμά.
Από τα αρχαία ακόμα χρόνια οι άνθρωποι ετοιμάζονταν μέρες πριν για τη μεγάλη γιορτή,ετοιμάζοντας τα σπίτια τους,στρώνοντας τα πατώματα με αρωματικά φυτά,δάφνη και δεντρολίβανο.Έβαφαν τα παραδοσιακά κόκκινα αυγά,ενώ τα σπίτια μοσχοβολούσαν από τη μυρωδιά των τσουρεκιών.Όλη η οικογένεια συμμετείχε στα παραδοσιακά έθιμα,ενώ η εκκλησία θεωρούνταν τόπος κατάνυξης για αυτές τις μέρες.Φορούσαν τα "καλά" τους ρούχα και πήγαιναν στην εκκλησία να προσκυνήσουν.Τη Κυριακή του Πάσχα σε όλους τους δρόμους επικρατούσαν συνθήκες χαράς και γλεντιού με το παραδοσιακό ψήσιμο του οβελία.

Παρακάτω θα γνωρίσουμε μερικά από τα έθιμα του Πάσχα!!

1.Η ιστορία της λαμπάδας...

Η λαμπάδα ξεκίνησε από τα αρχαία χρόνια,όταν οι αθλητές χρησιμοποιούσαν τους πυρσούς στις Λαμπαδηδρομίες. Το Μεγάλο Σάββατο στην Ανάσταση όλοι οι πιστοί χρησιμοποιούν λευκές λαμπάδες για την μεταφορά του Αγίου Φωτός στο σπίτι τους.Ο ιερέας ψάλλει το "δεύτε λάβετε φως" και μεταφέρει μέσα από την Ωραία πύλη το άγιο φως.Οι λευκές λαμπάδες συμβολίζουν τη χαρά της Ανάστασης,ενώ οι κίτρινες συμβολίζουν τις ημέρες πένθους της Μεγάλης Βδομάδας.Σε μερικά μέρη της Ελλάδας υπάρχουν κάποια ξεχωριστά έθιμα...

Γιαννιτσά-Μάνη

Οι πιστοί ανάβουν τρεις φορές τη λαμπάδα τους τη Παρασκευή του Πάσχα,καθώς γιορτάζει η Ζωοδόχος Πηγή.Οι λαμπάδες είτε παραμένουν στην εκκλησία,είτε τις βάζουν οι πιστοί στα εικονίσματα τους.

Λιβαδειά

Μετά την Ανάσταση και πριν ξημερώσει ένας πιστός αφού κάνει το σταυρό του,ανάβει φωτιά και βάζει φωτιά και στο σωρό με τις λαμπάδες των πιστών.Η φωτιά χρησιμοποιείται και για το ψήσιμο του αρνιού την επόμενη ημέρα.

Βινία-Άγραφα

Τα μικρά παιδιά μετά το "Χριστός Ανέστη" έχουν τοποθετήσει ένα φανό πάνω σε ένα σωρό με ξερόκλαδα.Στη συνέχεια και αφού ακούσουν τον ιερέα να ψάλλει τρέχουν με τη λαμπάδα τους και καίνε τον φανό.

Επίσης στα Άγραφα υπάρχει και το γνωστό "φωτίκωμα",στο οποίο οι νονοί δίνουν στα βαφτιστήρια τους δώρα μία λαμπάδα και μία κουλούρα,ενώ ο αρραβωνιαστικός οφείλει να δώσει μία στολισμένη λαμπάδα στην αρραβωνιαστικιά του.

Τήλος

Οι λαμπάδες ονομάζονται "λουππίες" γιατί είναι φτιαγμένες από μία ειδική βαφική ρίζα.

Στο νησί γίνεται και η αναπαράσταση της ανάστασης του Λαζάρου.Ένα αγόρι καλύπτεται από φύλλα και τριγύρω τα υπόλοιπα αγόρια τραγουδούν το τραγούδι του Λαζάρου.

Ήπειρος

Υπάρχει το γνωστό "μαρτίτσι" το οποίο φορούν από τη 1η Μαρτίου για να μην τους "κάψει ο ήλιος" και το καίνε μαζί με τη λαμπάδα τους την ημέρα της Ανάστασης. 

2. Τα κόκκινα αυγά και το τσούγκρισμα τους

Το αυγό είναι ένα πανάρχαιο έθιμο,το οποίο συνεχίζει μέχρι και σήμερα.Το αυγό είναι σύμβολο ζωής και αναπαριστά τον τάφο του Χριστού,ο οποίος ήταν ερμητικά κλειστός,όπως άλλωστε και το κέλυφος του αυγού.
Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει το αίμα του Χριστού και τη θυσία του για τη σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου.Υπάρχουν όμως μερικές ακόμα ερμηνείες για το κόκκινο χρώμα..

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Α. Η Παναγία πρόσφερε στους φύλακες του υιού της ένα καλάθι με αυγά.Όταν τα δάκρυα της έπεσαν πάνω στα αυγά αυτά βάφτηκαν κόκκινα.

Β. Όταν ο Ιησούς αναστήθηκε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας θεώρησε απίθανη την Ανάσταση του Κυρίου,όπως και το να βαφούν κόκκινα τα αυγά.Τότε η Μαρία Μαγδαληνή έβαψε μερικά αυγά κόκκινα και τα πήγε στον αυτοκράτορα σαν επιβεβαίωση για την Ανάσταση του Κυρίου.

Γ. Μία δύσπιστη γυναίκα δεν πίστεψε πως ο Ιησούς αναστήθηκε και είπε:"Θα το πιστέψω μόνο όταν τα αυγά βαφούν με κόκκινο χρώμα και τότε τα αυγά έγιναν κόκκινα.

Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει και τη χαρά της Ανάστασης του Κυρίου,αλλά σε πολλά μέρη της Ελλάδας το αξιοποιούσαν για το "καλό".Στη Καστοριά έβαζαν κόκκινες βελέντζες και μαντήλια,ενώ σε κάποια μέρη έβαζαν κόκκινα πανιά στα παράθυρα για να αποτρέπουν το "κακό μάτι".Τα αυγά τα βάφουμε τη Μεγάλη Πέμπτη, η οποία ονομάζεται και Κόκκινη Πέφτη.
Το πρώτο αυγό που βάφουμε το φυλάμε για την Παναγία και δεν το τσουγκρίζουμε.Το Μεγάλο Σάββατο μετά την Ανάσταση τσουγκρίζουμε τα αυγά.Ένα έθιμο που ξεκίνησε από την Αγγλία για πλάκα.Νικητής ήταν αυτός που είχε το πιο γερό αυγό.
Επίσης συμβολίζει και τη γέννηση μιας νέας ζωής,μόλις το κέλυφος του σπάσει.

3.Η μαγειρίτσα

Μετά την Ανάσταση όλοι οι πιστοί επιστρέφουν στο σπίτι για το καθιερωμένο στρώσιμο του πασχαλινού τραπεζιού,το οποίο εκτός από τα κόκκινα αυγά περιλαμβάνει και τη γνωστή σούπα"Μαγειρίτσα".Περιλαμβάνει χορταρικά(λαχανικά),εντεράκια και τα εντόσθια του αρνιού,ρύζι και άλλα μυρωδικά.Είναι το πρώτο φαγητό μετά τη περίοδο της νηστείας που περιλαμβάνει κρέας.
Τα χορταρικά της συμβόλιζαν τα πικρά χόρτα που έτρωγαν οι Εβραίοι προς ανάμνηση για τη σκλαβιά από τους Αιγυπτίους.

4. Το ψήσιμο του Οβελία

Το αρνί συμβολίζει τον "Αμνό" του Θεού,που θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα.Οι άνδρες από νωρίς τη Κυριακή επιδίδονται στην προετοιμασία για το παραδοσιακό ψήσιμο του αρνιού.Οι γυναίκες στη κουζίνα ετοιμάζουν άλλα παραδοσιακά "μπινελίκια" που θα συνοδεύσουν το αρνί.Ας δούμε μερικές άλλες παραδόσεις για το ψήσιμο...

Άνδρος

Το αρνί λέγεται "Λαμπριάτης" και ψήνεται στο φούρνο γεμιστό με λαχανικά και ρύζι.

Νάξος

Το αρνί λέγεται "Μπατούδο",καθώς ψήνεται στον φούρνο γεμιστό με λαχανικά,εντόσθια,ρύζι,αυγά και τυρί.

Σίφνος

Το αρνί ψήνεται σε ένα πήλινο δοχείο,το οποίο ονομάζεται "μαστέλο" και συνοδεύεται με άνηθο.

Κύθνος

Την ημέρα του Πάσχα επικρατεί ένα νησιώτικο γλέντι,στο οποίο γίνονται και πολλοί παραδοσιακοί γάμοι.Εκεί σερβίρονται τα εξής: τα "αληφόνια" που είναι άγρια πικροράδικα και τα "τσιμπητά" που είναι πιτάκια με μυζήθρα,κανέλα και μέλι.

5. Τα παραδοσιακά τσουρέκια

Τη Μεγάλη Πέμπτη όλες οι νοικοκυρές φτιάχνουν τα παραδοσιακά τσουρέκια,τα οποία συμβολίζουν τον άρτο της ζωής.Το αλεύρι "ζωντανεύει" και γίνεται ψωμί,συμβολίζοντας την Ανάσταση του Κυρίου.

      

6. Ο Λαγουδίνος

Το έθιμο του λαγού προέρχεται από τη Δυτική Ευρώπη και ειδικά από τη Γερμανία,όπου οι λαγοί έφερναν τα δώρα του Πάσχα στα μικρά παιδιά.Ο λαγός συμβόλιζε τη γονιμότητα και αφού το Πάσχα εορτάζεται την εποχή της Άνοιξης,συνδέθηκε άμεσα με τη θρησκευτική αυτή γιορτή.